geen mens kan zoiets geven!     

 

 

 

 

 

 

 

 Ik ben Vicky, het trotse baasje van mijn twee schatten:  Yara en HiYuki!

 Dieren zijn altijd al een passie voor me geweest, maar pas enkele jaren geleden ben ik me echt met honden

 gaan bezighouden. Ik heb me een lange tijd ingezet voor het dierenleed in Spanje, hieruit heb ik

 veel geleerd over hun gedrag ...

 

 Ik heb een lange tijd Spaanse honden in opvang gehad,

 om ze zo klaar te maken voor hun nieuwe thuis.

 Ik heb veel angstige en verwaarloosde dieren zien passeren,

 maar na veel bloed, zweet en tranen kregen ze één voor één

 het vertrouwen in de mens terug!

 Honden (dieren) zullen altijd mijn passie blijven en ik zal me dan

 ook voor hen blijven inzetten!

 

 Groetjes Vicky

Met Hiyuki gaat het nog steeds zeer goed, ik moet ze wel zeer correct behandelen, want wanneer ze kan neemt ze in plaats  van een vinger een heel hand, wat zeg ik een hele arm...

Ze begint te beseffen dat ze in huis rustig moet zijn en buiten "de wildebras" mag uithangen, zindelijk is ze nog niet voor de volle 100 %, dit gaat momenteel helaas iets moeizamer. Ze weet perfect dat ze buiten flink een plasje moet doen en dat doet ze dan ook telkens als we er mee naar buiten gaan en dit doe ik zeer regelmatig...maar als ik dan terug in het appartement kom, denkt ze "ho dees ziet er ook wel aangenaam uit, ik zal me eens ff neerzetten"... Dus hieraan moet ik nog wel even werken, zodat ze dit kan afleren... Maar ik zeg het verder is het een echt drolletje, een tempramentvol drolletje weliswaar, maar ik zou ze niet meer kunnen missen...

 

Ook hebben we bezoek gehad dit weekend, Sam de hond van mijn moeder is op logé geweest voor 3 dagen. Hier hebben de hondjes echt van genoten, drie dagen een speelkamaraat op bezoek, dat vonden ze echt geweldig!

Hieronder nog enkele foto's, daar ik denk dat beelden meer zeggen dan woorden...

 

    µ

 

   

 

   

 

   

 

   

 

   

 

   

 

   

 

   

   

   

              

 

 

Na bijna drie jaar wachten mag ik mijn kleine prinses mee naar huis nemen en een warm nestje geven...

Een wens die eindelijk in vervulling is gekomen...

 

Normaal gezien mocht ik Hiyuki op zondag 11 mei 2008 gaan afhalen, maar op vrijdag namiddag nam Tom me geblinddoekt mee en rara waar kwamen we terecht, bij Myriam en Walter (Kerselereveld Shiba's)

Als verrassing mocht ik mijn kleine meid twee dagen vroeger mee naar huis nemen, dit vond ik geweldig!!!

 

Eenmaal thuis gekomen, was het precies of Hiyuki hier al jaren woonde. Onmiddellijk voelde ze zich thuis, dus dacht ze ik zal maar eens beginnen testen hoe ver ik hier wel kan gaan... Dit had ze natuurlijk verkeerd gedacht, ze wist niet dat haar vrouwtje een engelen geduld had en moest dan uiteindelijk ook dik tegen haar zin toegeven... Ze is heel slim en had dan ook al heel snel door dat ze beter kan doen wat er gevraagd wordt en ik moet zeggen ze doet het al verschrikkelijk goed, om nog maar 3 dagen bij ons te zijn...

Ze is al vele rustiger in huis geworden, ze bijt al vele minder in je handen en begint echt te beseffen wat wel en niet mag....

Ook plasjes worden netjes buiten gedaan, 3x heeft ze binnengeplast maar dit was mijn fout, ze riep en mijne € viel natuurlijk niet onmiddellijk (ik ben het dan ook niet meer gewoon he zo'n pupje in huis)

Met ons Shiva en Yara klikt het geweldig, shiva corrigeert haar fantastisch, ze neemt de taak van Alfa erg goed op zich...

 

Gisteren waren we haar kwijt, heel even grote panniek.

Ondanks dat ze in onze tuin niet weg kan was ze toch

spoorloos na lang zoeken en roepen zagen we ineens

een wit kopje verschijnen...

Madam had onze wilde aardbeien ontdekt en

had niet beter gevonden dan hier gezellig tussen

te gaan liggen en van onze lekkere aarbeidjes te genieten...

 

 

                        

 

                                                

 

                             

 

                                                 

 

                             

 

Eindelijk wat fototjes over mijn bezoekjes aan Hiyuki... Omdat ik zo weinig mogelijk van mijn kleine prinses wil missen, ga ik om de +/- 4 dagen een bezoekje brengen tot we haar eindelijk mee naar huis mogen nemen...  En bij al die bezoekjes horen natuurlijk véél foto's en filmpjes:

 

 

               
                                                21 MAART 2008 - 1 DAGJE OUD

 

 

               

                                                  22 MAART 2008 - 2 DAGEN OUD

 

 

 

                                                         

                                                      26 MAART 2008 - 6 DAGEN OUD

                                                         Hiyuki met haar trots baasje!

 

 

 

                                     

                                                     30 MAART 2008 - 10 DAGEN OUD

 

 

 

                      

                                                4 APRIL 2008 - 15 DAGEN OUD

                       

                                               

                                                   

 

 

 

                                           

                                                            7 APRIL 2008 - 18 DAGEN OUD

 

 

 

                                       

                                                  12 APRIL 2008 - 23 DAGEN OUD

                                                          ...De familie op bezoek...

                                              

 

 

 

 

Vrijdag had ik een dagje vrijaf op het werk en ben ik met de hondjes naar Oostende gegaan, voor Yara was dit haar eerste keer op het strand...  Dus ff afwachten hoe dit ging verlopen...

 

 

Een paar dagen voordien had ik een tuigje aangekocht dat eigenlijk voor Hiyuki was bedoeld, ik dacht ik zal het eens even aanpassen bij Yara om te kijken of het voor haar past, ik had het nog niet aangedaan en madam vond dat ze er blijkbaar wel geweldig mee stond ( ik vond da natuurlijk ook ) met als resultaat, het tuigje werd onmiddellijk in beslag genomen door Yara -- >>

 

 

Ook naar zee werd het tuigje aangedaan en ze voelde haar er geweldig in, ze heeft gans de tijd mooi naast mij gelopen, ondanks dat dit voor haar toch een nieuwe omgeving was, wat wilt zeggen veel stress...

Maar ze deed het geweldig!

Zowel Shiva als Yara konden niet wachten om op het strand te gaan, ze hebben gespeeld/ gelopen en zich vooral vuil gemaakt HEEL vuil!

Ik heb nog maar eens gemerkt dat deze twee, twee totaal verschillende karakters zijn, ons Shiva is de streke madam die liever op het zachte zand loopt zo worden haar pootjes niet vuil en kan ze achter het zand lopen dat weg vliegt... Ons Yara is de wildebras die zo dapper als ze al is los de zee in loopt haar moto is: Hoe vuiler en wilder hoe beter!

Ondanks dat hebben we gemerkt dat Yara ook wel is graag in de belangstelling staat, we waren op een terrasje gaan eten en er kwam een man voorbij die dacht wat een mooie woefjes daar moet ik een fotoke van nemen, zo gezegd zo gedaan... wij zaten rustig te eten en die man maar foto's trekken. Ons Shiva trok haar der nix van aan die zat maar op een fritje te wacht da misschien wel kon vallen. Maar ons Yara die ging haar ff goe zetten, mooi recht in de lens kijken flink de borst vooruit eerst gaan zitten en dan gaan liggen... ik heb nog nooit zo hard gelachen... Hilaris was het gewoon...

Het was zoiezo een fijne dag waar iedereen van genoten heeft!!

 

Hieronder nog enkele foto's van de leuke dag: